Profil de ToMUMOTSeEdOfBiOlOgYwOrLdPhotosBlogListesPlus Outils Aide

Blog


3 mars

august thank

  
19 septembre

คราวาน

 
 
6 août

tom

กำสรวลสมุทร ( เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ )

..กำสรวลสมุทรท้น.............เทวษท่วมธรณี
วิปโยคทั้งโลกตรี................ก็จะตั้งแต่น้ำตา
ฤาโลกจะแตกแล้ว.............จึงแตกร้าวทั้งโลกา
พล่านพลั่งประดังมา............แต่มรณาเข้าสังเวย
ผองเพื่อนร่วมแผ่นดิน.......มาร่วมดับบรรลัยเกย
ก่ายเศียรลงเกือกเสย.........กับกองทรายกรรแสงศัลย์
กวนเกษียรสมุทรไทย........เป็นเปลวไฟประลัยกัลป์
มหาคลื่นคณานันต์..............กัมปนาท  ณ  มณฑล
กองทรายจะต่างเมรุ.............มาซึมซับอัสสุชล
มหาสมุทรอันคำรณ..............จะต่างฆ้องประโคมคำ
ร่วมสู้ร่วมกู้โลก...................ร่วมสู้โชคชะตากรรม
ร่วมผนึกสำนึกนำ................สันติธรรมสู่ไทยเทอญ.
 
27 juillet

tom

ความจริง

เด็กชายมอมแมม...............เร่ร่อนรอนแรม...........วิ่งไล่ไขว่คว้า
หวังเพียงวันหนึ่ง..............ได้ลูกโป่งมา................เชิดหน้าชูตา..............เทียบเทียมใครๆ
ลูกโป่งลอยมา..................เด็กน้อยถลา................เอื้อมมือคว้าไขว่
ลูกโป่งลอยหนี.................ละลิ่วปลิวไกล.................เด็กน้อยเสียใจ................ได้แต่มองตาม
ลูกโป่งหลายใบ...............เด็กคนหนึ่งถือไว้...............จึงเข้าไปถาม
ได้มาจากไหน?.............ใบใหญ่งดงาม”..................เด็กน้อยเอ่ยถาม................วาดหวังในใจ
◙ “พ่อแม่ให้มา...................ไม่ต้องเสาะหา....................เตรียมมาให้ไว้
เด็กคนนั้นตอบ..................อมยิ้มละไม.......................เด็กน้อยเศร้าใจ..................ร่ำไห้ลำพัง
อีกใบลอยมา.....................สายลมพัดพา.....................เชือกยุ่งรุงรัง
ติดกิ่งไม้ใหญ่.....................เด็กน้อยวาดหวัง................ลองอีกสักครั้ง..................อาจสมดังใจ
สูงสุดสายตา......................ป่ายปีนหวังคว้า...................เอามาให้ได้
พอถึงกลางต้น....................พลัดตกต้นไม้.....................ลูกโป่งกวัดไกว..................ปลิวไปตามลม
เด็กน้อยร้องไห้....................น้ำตารินไหล.......................ด้วยความขื่นขม
ก้มมองรอยแผล....................เจ็บปวดระบม....................โอกาสสุขสม ................ลอยล่องหลุดไป
วันหนึ่งสมหวัง.....................ได้ลูกโป่งดัง.......................ที่ตั้งใจไว้
เดินถือเริงร่า..........................ยิ้มมาแต่ไกล.......................อวดใครต่อใคร...................หวังให้คนมอง
ความสวยมายา.......................ห่อหุ้มฉาบทา.....................จึงหลงครอบครอง
เวลาผันผ่าน............................สีหวานกลับหมอง...............ลมที่เคยพอง......................กลับแฟ่บเหี่ยวไป
เด็กน้อยยืนนิ่ง........................มองเห็นความจริง.................มึนงงสงสัย
ลูกโป่งสีหวาน.......................กลวงว่างภายใน....................แล้วเหตุไฉน ......................คนใคร่ครอบครอง
รูปแบบการประพันธ์ : กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘
ผู้แต่ง : หนุงหนิง